تبلیغات
ایران آریایی
تمدن ایران زمین

نوروز جمشیدی(قسمت دوم)

 

ایام نزول فروهرها به عالم خاک،ایام نیایش و عبادت و پاکسازی بود،که همگی در جهت تکریم فروهر پاکان صورت می گرفت.قوم آریایی از انجا که دستگیری نیازمندان و انجام اعمال نیک شادی فروهر ها و دعای خیر آنها در پیشگاه اهورامزدا را در پی داشت،تمام تلاش خود را در جهت اعمال نیک مبذول داشته و در نیایش های خویش از فروهرهای پاک نیکوکاران و دلاوران تقاضای شفاعت در پیشگاه اهورامزدا را داشتند..

علاوه بر تکریم فروهرها در این ایام،ایرانیان باستان محیط خانه و زیستگاه خود را از تمام آلودگی ها می زدودند و لباس نو تهیه کرده و هم چنین مقداری غلات گوناگون مثل گندم،جو،عدس،و ماش و...را در ظرف های کم عمقی می کاشتند،این ظروف کاشته شده ششه sheshah نامیده می شد و از تزئینات سبز بهاری منازل به شمار می رفت که در این نوع تزئین نیز حکمتی خاص وجود داشت به علاوه پشت چند کوزه آب ندیده را نیز با کرباس پوشانیده و سپس مقداری تخم تره شاهی(تره تیزک)را که با آب و خاکستر مخلوط شده بود روی آن می مالیدند،و بعد کوزه ها را از آب پر کرده و ششه ها را نیز آب داده و در جای گرمی می گذاردند تا سبز شود. 

پس از جوانه زدن،ششه ها و کوزه ها در محلی به نام صفه که محل نگهداری گهنبار است،در معرض دید عمومی قرار میگرفت و در شب آخر سال در حالی که اطراف بامها و حوالی خانه با ششه مزین شده در بالای بامها آتش می افروختند و چراغی بر سردر خانه روشن می کردند که فروغی باشد تا بامداد افروخته و تیرگی شب را روشن ساخته طبل جشن را به ای واسطه بکوبند و اعلام شادی نمایند.

در حالی که بوی خوش عود و صندل و شاخه های سرو و مورد و انواع گل ها هم چنینفروغ آتش های افروخته آخرین شب سال را تا بامداد نوروز مزین می کرده است به محض رویت اولین اشعه خورشید،شاخه های گل بر لبه بامها نهاده شده و آب و آوسیشن را از بامها به پایین می ریختند و به این ترتیب از پشت بام پایین آمده،مراسم اصلی نوروز را آغاز می کردند.

برای آغاز جشن سال نو،سفره ای مهیا می شده است که در آنه نماد هفت امشاسپند در کنار آب و آینه قرار می گرفته است.در این سفره،آییه و گلاب پاش و ظرفی اپر از نقل سفید که در وسط سفره گذاشته شده و در جلوی آن یک ظرف آب است که مقداری برگ آویشن و یک عدد سیب یا انار و نارنج و چند سکه نقره در آن انداخته شده قرار می گیردفدر کنار مجمر آتش و یک کتاب مقدس اوستا و سپس گلدانی از شاخه های سرو و مورد و شمع های روشن اطراف سفره که زیبایی خاصی به آن می بخشد،علاوه بر آنچه گفته شد ظرف های آجیل،شیرینیجات،و خوراک های پخته کاهو،اسفناج،و سبزیجات و میوه جات،ماست و پنیر و خلاصه نمادی از تمام نعمات اهورا مزدا بر سر سفره عید قرار میگیرد تا واسطه تقدیر کرامات اهورامزدا باشد.

در روز عید اعضای خانواده در حالی که همگی گرمابه رفته و لباس نو به تن کرده اند در کنار سفره قرار می گیرند و پس از چندی سرودن اوستا،آغاز سال نو را به یکدیگر تبریک گفته و پس از آن با دوستان و اقوام دیدار تازه کرده و برای یکدیگر آرزوی پیروزی و شادکامی در سال جدید را خواستار می شوند و پس از آن وجهی به عنوان عیدی از طرف بزرگتر خانواده یا فامیل به افراد داده می شود تا هدیه ای باشد،واسطه تیمن و تبرک.

***پایان قسمت دوم***

برگرفته از:کتاب زرتشت،چهره تابناک ایران باستان.تالیف:منصوره میرفتاح 




طبقه بندی: جشن های ملی،