تبلیغات
ایران آریایی
تمدن ایران زمین

نژاد آریایی

تعریف نژاد:نژاد بر قومی اطلاق می شود که مردمان آن آداب و خصائص مشترک نزدیک به هم داشته باشند.بنابراین نؤادهای بشر را از روی همین خصائص و امتیازات و قیافه ها و تشابه لهجه ها در زبان تقسیم نموده اند و علمای نژادشناسی معتقدند که بشر امروزی بشر عاقل از نژاد بشر اولی به نام آنرتال نیست.
مهجرت آریایی ها در هزاره سوم و دوم پیش از میلاد از سرزمین اصلی خود و سرازیر شدن دسته ای از آن ها به فلات ایران و هند و دسته های دیگر به نواحی آسیای صغیر و اروپا که اجداد ایرانی ها-هندی ها-ارمنی ها،کشورهای اروپائی و آمریکائیان سفید پوست(اروپائیانی که به این قاره مهاجرت کردند)را تشکیل می دهند.
ظهور و ورود آریائی ها در تاریخ قدیم چهان پیش درآمد دگرگونی هائی بوده که مسیر تاریخ ملل شرق باستانی را تغییر داد و به قدرت و فرمانفرمائی چند هزار ساله نژاد آریائی و سامی در کشورهای آسیای غربی پایان داد.
واژه آریا در اوستا " ایریا " آمده است و 16 مملکت آریایی را که از سیحون شروع شروع می شود را ذکر کرده است.آنچه از مندرجات اوستا توانسته اند استنباط نمایند اینست که پایه جامعه آریایی ایرانی را خانواده تشکیل می داد،پدر یا بزرگتر خانواده ریاست و حکومت مطلقه را بر خانواده داشته و حفظ اجاق خانواده و اجرای آداب مراسم دینی و سنتی با او بوده است.احترام و مقام زن در نزد این اقوام بیش از سایر اقوام و ملل بوده است.
از لحاظ دین قوم آریائی بر خدایان خیر و نیکی اعتقاد داشتند و برخی نژاد هندی دئوا(daiva)را خدای بزرگ پرستش می کردند، " ایندرا " خداوند جنگ و رعد و برق برترین خدای هند و " میترا " خدای جنگ و پیمان و دوستی برترین معبود آریاهای ایران گردید. " واونا " خدای دیگر آریائی در هند به نام اسورا و در ایران اهورا مزدا مورد پرستش قرار گرفت و در بسیاری از جاها(میترا-وارونا) یا (میترا-اهورا)با هم ذکر گردیده است.
پس از استقرار کامل  آریاها در ایران،در زمان ظهور زرتشت اهورا از میترا برتر قرار گرفت که بعد با اهورامزدا به نام خداوند بزرگ خدای کل ایرانیان در زمان هخامنشیان شد که همه جا در کتیبه های شاهان هخامنشی یاد گردیده است.
دانشمند فقید پروفسور کریستن سن معتقد بوده است که آریاهای پیروان اهورا مزدا متمدن تر و آرام تر و به کار کشاورزی و دام داری پرداختند و پیروان دئوا ماجراجوتر و پراکنده تر بودند ولی به طور کلی وضع و شرایط و آب و هوای مکان در دسته های آریائی موٍر بوده است،مثلا آریائی های ایرانی به واسطه خشکی و کم آبی محل و کوهستانی بودن خاک ایران شجاع تر،کوشاتر،بردبارتر،واقع بین تر از سایر هم نژادان خود گردیدند.
به طور کلی در باب نژادهای مشرق قدیم علما آن ها را از شش نژاد دانسته اند:
سومری ها،سامی ها،حامی ها،عیلامی ها،هیتی ها،آریان ها.
سامی ها و حامی ها از جنوب حرکت کرده سوریه و بین النهرین و آفریقای شمالی را اشغال کردند.از طرف مقابل یعنی از شمال هیتی ها به حرکت آمده در سوریه با آنها در کشمکش و منازعه شدند این مردمان  در مشرق به سومری ها و عیلامی ها برخوردند.
عیلامی ها که شاید از مشرق دور آمدن دتمدن بابلی را اخذ کرده در صفحات شرقی مشرق قدین منتشر کردند.آریان ها از طرف شمال جدا جدا به مشرق آمده و تحط نفوذ تمدن بابلی درآمدند و وقتی که عنصر آریایی در آسیای غربی قوت گرفت،تمام مشرق قدیم به پیش قدمی مادها و به وسیله ی پارسی ها در تحت دولت واحد یکدستی درآمد.
بنابرین دولت هخامنشی آخرین کلمه مشرق قدیم بود،بعضی نماینده های نژاد سیاه پوست نیز جزعی از این تمدن بودند.مانند دولت ناپاتا در نوبی(جنوب مصر)و دولت مرا(meroe)در مملکتی که امروزه حبشه گویند.


بدین ترتیب مطالعه و پژوهش درباره آغاز حرکت نژادها و تاریخ ایران باستان بدین جهت حائز اهمیت است که ایران قدیم در یکی از دوره های عمر خود به ترتیب تاریخی نخستین دولت جهانی به شمار می رفت و دولت مقدونی و روم در رده های بعدی جای داشتند.
منابع مهم تاریخی مربوط به این دوران اسناد باقی مانده از اوستا،مندرجات تورات،و چند کتابی که از مورخین و نویسندگان عهد قدیم باقی مانده،محدود شده است.
از معروفترین مورخین هرودوت،گزنفون،کتزیاس،پلوتارک،استرابون جغرافیادان معروف عهد قدیم که بین 40 قبل از میلاد تا 40 میلادی می زیست.
در کل تاریخ آریان های ایرانی به چهار قسمت تقسیم می شود:
اول-عهد قدیم که از آخر قرن هشتم قبل از میلاد شروع شده در نیمه قرن هشتم میلادی خاتمه می یابد.
دوم-عهد متوسط که از نیمه قرن اول هجری تا بدو سلطنت صفویه امتداد یافته.این عهد را می توان به دو قسمت بزرگ تقسیم کرد:
قسمت اولی تا ظهور فتنه مغول و قسمت دوم از آمدن مغول ها به ایران تا تاسیس دولت صفویه.
عهد سوم-که می توان جدیدش نامید از دوره صفویه تا آغاز مشروطیت ایران امتداد می یابد و عهد چهارم-را معاصر از ابتدای مشروطیت تا کنون.
تاریخ قدیم ایران نیز به دوره هایی تقسیم شده:

1)دوره مادی یا اعتلای آریان های ایرانی در مشرق قدیم.
2)دوره هخامنشی یا استیلای آریان های ایرانی بر مشرق مزبور.
3)دوره مقدونی یا برتری عنصر یونانی و مقدونی بر ایران.
4)دوره پارت یا عکس العمل سیاسی و شکست و اخراج یونانی ها.
5)دوره ساسانی یا دوره مبارزه عالم ایرانی زرتشتی با عالم مسیحی روم و بیزانس.تاریخ این عهد طویل حدود 14قرن است.

(برگرفته از کتاب کورش کبیر حقیقت تاریخ اثر مولف فرشاد ابراهیمی)