تبلیغات
ایران آریایی
تمدن ایران زمین

جشن های ایران باستان(جشن فروردینگان)

این جشن در روز فروردین(نوزدهم)از ماه فروردین برگزار می شده است و با توجه به آنچه که از نامش بر می آید مربوط است به فروهر های پاکان و درگذشتگان و در حقیقت می توان گفت،این جشن روز یادبود روان مردگان به شمار می رفته است و چون واژه فروردین و فروهر هر دو از یک ریشه مشتق شده اند و به معنی نیرویی است که از عالم بالا برای راهنمایی و پاسبانی ارواح در وجود هر ذیروحی گذاشته شده و در حقیقت فروهر در زندگی جزء لاینفک روان است.

ایرانیان باستان در این روز با رفتن بر مزار مردگان خویش و سرودن آفرینگان مراسم یادبود را آغاز می کنند.آفرینگان خوانی توسط موبد انجام می شود و در حین سرودن آفرینگان،مواد خوشبو روی آتش دود کرده و شمع روشن می کنند و در حالی که گل و سبزه زینت بخش مراسم یادبود است،میوه جات تازه را پاره پاره کرده و لرک را که مخلوطی از هفت قسم میوه خشک است در کنار سورکsoorog که نانی است کوچک و گرد که در روغن کنجد پخته شده است،مهیا می کنند تا پس از آفرینگان خوانی بین حضار به صورت تبرک شده پخش کنند.این جشن هنوز در میان زرتشتیان ایران و هند پاکستان مرسوم است و در این روزگار هم این طایفه در چنین روزی جشن فروردینگان را برگزار کرده و از فروهر پاکان در گذشته خویش یاد می کنند.

برگرفته از کتاب زرتشت چهره تابناک ایران باستان،تالیف:منصوره میرفتاح




طبقه بندی: جشن های ملی،