تبلیغات
ایران آریایی
تمدن ایران زمین

سخنان حکیم فردوسی

 

اگر مرگ را بر خود آسان كنی/ خود مرگ را هم هراسان كنی ((فردوسی))  

 

فرمان ایزد به جهانداران، عطا و بخشش است.((فردوسی))


از بزرگان تنها رنجهاست كه باقی می ماند.((فردوسی)) 


جز مرگ را هیچ كسی از مادر نزاد.((فردوسی))


آنگاه كه هنر خوار می گردد، جادو ارجمند می شود.((فردوسی)) 

ابلیس مانند نیكخواهان پیش می آید؛ ابتدا عهد و پیمان می گیرد، سپس راز می گوید.
((فردوسی))

خسروی بزرگتر، بندگی بیشتر می خواهد.
((فردوسی))

فرمانروایانی كه گوش به فرمان مردم دارند، در زندگی جز رامش و آوای نوش نخواهند شنید.
((فردوسی))

آزادگان را كاهلی بنده می سازد.
((فردوسی))

جایگاه پرستش گران، كوهستان است.
((فردوسی))

رنج منتهی به گنج را كسی خریدار نیست.
((فردوسی))

بی خردی است كه بگویم كسی بدی را بی دلیل انجام می دهد.
((فردوسی))

چراغ مایه راندن تاریكی است و بدی، جوهر تاریكی در زندگی آدمی است كه باید از آن دوری جست.
((فردوسی))

دانش، ارزش آن را دارد كه برای آن رنجها بكشی.
((فردوسی))

كسی به فرجام زندگی آگاه نیست، خداوند هم نیازی به عبادت بنده ندارد.
((فردوسی))

خداوند درهای هنر را بر روی دانایان دادگر گشوده است.
((فردوسی))

خرد مانند چشم هستی و جان آدمی است و اگر آن نباشد، چگونه جهان را به درستی خواهی گذراند.
((فردوسی))

بی خردی، اسارت در پی دارد و خرد، موجب آزادی و رهایی است.
((فردوسی))

كسی كه خرد ندارد، همواره از كرده های خویش پشیمان و در رنج است.
((فردوسی))

خرد و دانش مرد دانا در گفتار او آشكار است.
((فردوسی))

خرد، برترین هدیه الهی است.
((فردوسی))

گوش شنونده همیشه در جست و جوی سخن خردمندانه و حكیمانه است.
((فردوسی))

دانایی توانایی به بار می آورد و دانش، دل پیران را جوان می سازد.
((فردوسی))

كتاب زندگی گذشتگان، جان تاریك را روشنی می بخشد.
((فردوسی))
اگر برای انجام كاری بزرگ زمان نداری، بهتر است بی درنگ آن را به دیگران بسپاری.((فردوسی))

آن كه آفریننده و باشكوه است، در این جهان رنجهای بسیار خواهد دید.
((فردوسی))

كسی كه به آبادانی می كوشد، جهان از او به نیكی یاد می كند.
((فردوسی))

این جهان سراسر افسانه است و جز نیكی و بدی، چیزی باقی نیست.
((فردوسی))

افسوس كه جویندگان خرد اندكند. باید كه به سخن دانندگان راه جست و باید جهان را كاوش نمود و از هر كسی دانشی آموخت و یك دم را هم برای آموختن نباید از دست داد.
((فردوسی))

نخستین مرحله ی شناخت آفرینش همانا خرد است؛ چشم و گوش و زبان سه نگهبان اویند كه ناگزیر هر چه نیكی و شر است از همین سه ریشه می گیرد.
((فردوسی))

هنر برتر از گوهر آمد پدید.
((فردوسی))

به این زمین گرد كه به سرعت می گردد بنگر كه درمان ما در آن است و درد ما نیز. نگاه كن و ببین كه نه گردش زمانه آن را می فرساید و نه رنج و بهبودی حال بشر آن را به آتش می كشد، نه آرام می شود و نه همچون ما تباهی می پذیرد.
((فردوسی))


كسی كه بر جایگاه خویش منم زد بخت از وی روی بر خواهد تافت.((فردوسی))

بهر كار فرمان مكن جز به داد / كه از داد باشد روان تو شاد. جز از داد و خوبی مكن در جهان / چه در آشكار و چه اندر نهان.
((فردوسی))

چو نیكو منش باشی و برد بار / نگردی به چشم خردمند خوار. از آن پاك دین تر كس را مجوی / كه خوانند خلقش پسندیده خوی.
((فردوسی))




طبقه بندی: سخنان بزرگان،