تبلیغات
ایران آریایی
تمدن ایران زمین

جشن امردادگان

آنچه که از امرداد و معنای لغوی آن در اوستا-سنسکریت و پهلوی بر می آید در برداشت کلی تجلی گر معنای جاودانگی و بیمرگی است.در واقع مطابق آنچه که در کتاب مقدس آمده است ،امرداد فرشته نگاهبان گیاهان و نباتات است که بواسطه همکاری و حمایت ایزدانی چون رشن،ایزد اشتاد و ایزد زامیاد در مقابل دیو گرسنگی ((تئرو tauru))می ایستد و از رفاه و سرخوشی آدمیان دفاع می کند.

امردادگان روز هفتم امُرداد (امُردادروز در امُردادماه) در گاه‌شمار ایران باستان (و سومین روز اَمردادماه در گاهشماری فعلی ایران)، یکی از جشن‌های دوازدگانهٔ سالیانه در روزهای هم‌ نام‌شدنِ روز و ماه است که ایرانیان، در هر زمان و هرجایی، آن را برای گرامی‌داشت منش و کُنش و خویش‌کاری‌یِ امُرداد (/ در گاهان  زرتشت و اوستای پسین: اَمِرِتات به مفهوم بی‌مرگی/ جاودانگی) یکی از فروزه‌های شش‌گانهٔ  خِرَد و دانش  فرمان‌روا بر فرارَوَند  هستی (نام‌بُردار و شناخته به اهوره‌مَزدا) است. امشاسپند  جاودانگی  امرداد همواره در کنار امشاسپند  رسایی  خرداد، نگهبان آب و گیاه هستند. ایرانیان در گذشته برای برگزاری این جشن به باغات و مزارع رفته و به شادی می‌پرداخته‌اند.

در اغلب روایات خورداد و امرداد در کنار یکدیگر عنوان شده اند.به عبارتی می توان گفت خورداد که نگاهبانی و پرستاری آب در عالم ماده با اوست و سرخوشی را برای آدمیان به ارمغان می آورد در کنار امرداد که رسول جاودانگی است کمال می یابد و او نیز به همراه ایزدانی چون تشتر،فرودین،و ایزد باد که او را حمایت می کند و در کنار امرداد و ایزدان همراهش به مقابله با دیو گرسنگی و تشنگی می پردازد و تئرو و زئیریچ که از همیستاران و دشمنان این دو فرشته اند در این تقابل به واسطه آنچه از زمین و آسمان برای حمایت خرداد و امرداد می رسد،شکست خورده و گرسنگی و تشنگی از زمین رخت بر می بندد.

در این بخش همت بر آنست تا از جشن امردادگان و مطابق باور ایرانیان باستان،تاثیر آن بر توان تقابل فرشته امرداد با دیو گرسنگی بیشتر صحبت کنیم.

امرداد در عالم ماده مظهر بی مرگی است و مطابق آنچه گفته شد در تقابل دیو گرسنگی از نباتات و گیاهان که تغذیه آدمیان به شمار می روند دفاع می کند.صورت دیگری نیز برای امرداد مطرح است که تصویر آن در دنیای دیگر است و آن اعتقادیست مبتنی بر اینکه در عالم دیگر امرداد مظهر بخشایش رحمانی و جزای اعمال نیکوکاران است.در واقع اهورامزدا خوشی(خورداد)و جاودانگی(امرداد)را به کسی می بخشد که مطابق شعار آیین مقدس در پندار و گفتار و کردار نیک یاشد.

فرشته امرداد که در شمار امشاسپندان است در روز امرداد یعنی هفتمین روز از ماه امرداد در تقابل دیو گرسنگی قرار می گیرد و نبرد آغاز می شود در این روز آدمیان موظف اند به باغ ها و مرغزارها بروند و در کنار گیاهان و نباتات علاوه بر دعا برای پیروزی امرداد به جشن و شادمانی بپردازد و مشوق امرداد باشند تا او بر دیو گرسنگی چیره شود و رفاه و آسایش در زمین حکفرما گردد.در این روز به واسطه دعا و تشویق مردم،مشیت اهورامزدا به پاس داشت اعتقاد مردم بر آن قرار می گیرد تا دیو گرسنگی مغلوب و فرشته امرداد غالب گردد و تا انتهای سال مردم در رفاه کامل از برکات عنایت اهورا مزدا برخوردار گردند.

در این روز گل چمبک که گلی است زرد رنگ ،خوش بو و تند که می توان آن را همین زنبق امروزی دانست شکوفا شده و جهان به واسطه این طراوت و حیات،شکوه و جلالی خاص به خود می گیرد.

  روز مرداد مرده داد بدان                 (مسعود سعد)                    که جهان شد به طبع باز جوان





طبقه بندی: جشن های ملی،